Kierowca szkolnego autobusu bez uprawnień!
Kierujący autobusem szkolnym nie miał ważnego prawa jazdy kategorii D. Jego wymagane uprawnienia straciły ważność ponad […]

W dwunastu jednostkach ratowniczych zlokalizowanych w różnych częściach kopenhaskiej aglomeracji pełni służbę w systemie zmianowym ponad 1000 strażaków, ratowników medycznych, pracowników administracji i pionu prewencyjnego. Początki działalności jako Kopenhaska Królewska Straż Pożarna (Københavns Kongelige Brandvæsen) miały miejsce za panowania króla Christiana V i datowane są na 9 lipca 1687 roku. Po uchwaleniu kopenhaskiej ustawy przeciwpożarowej w maju 1868 roku, Kopenhaska Straż Pożarna od sierpnia 1870 roku stała się samodzielną służbą miejską, z kolei od 1898 roku zakres jej obowiązków został rozszerzony o pogotowie ratunkowe. Jest to obecnie największa jednostka ochrony przeciw pożarowej w Danii.

Nowy pojazd Hovedstadens Beredskab København wyróżnia oryginalna bryła i wyjątkowy design. Został on opracowany, skonstruowany i zbudowany na podwoziu Volvo z serii FE. To podwozie znane i wysoko cenione przez strażaków oraz innych użytkowników na całym świecie. Za podstawę do opracowania samochodu posłużyło 3-osiowe podwozie samochodu Volvo FE 350 w układzie 6×2. Jednostka napędowa to sześciocylindrowy, wysokoprężny, rzędowy silnik D8K350 Euro 6 SCR o pojemności 7700 cm3 spełniający normę Euro 6E z EGR. Osiąga on moc 350 KM (258 kW) przy 2650 obr./min. Z kolei jego maksymalny moment obrotowy to 1400 Nm jest dostępny w zakresie od 1200 do 1600 obr./min. Samochód ma napęd stały na drugą oś RSS 1344C z bliźniaczym ogumieniem. Do jego przekazywania służy sześciobiegowa, automatyczna skrzynia biegów Volvo AL306.

Z uwagi na przeznaczenie pojazdu oraz oczekiwanie użytkownika oś przednia i napędowa wyposażone są w pełne zawieszenie pneumatyczne, składające się z poduszek powietrznych i stabilizatorów. Reaguje ono automatycznie na obciążenie pojazdu i samoczynnie kompensuje różnicę wysokości. Układ regulacji poziomu ramy można ustawić w sposób indywidualny tak, aby dopasować kąt natarcia i zejścia oraz prześwitu podwozia do podłoża, jak i warunków atmosferycznych. Nośność przedniej osi wynosi 8000 kg, natomiast tylnych 19.000 kg, w tym 11.500 kg przypada na oś napędową, a 7500 kg na tylną oś wleczoną. Przednia oś skrętna z pojedynczym ogumieniem oraz środkowa oś napędowa z bliźniaczym ogumieniem mają na kołach opony Bridgestone Duravis R-STEER 002 385/55R22.5. Natomiast na ostatniej osi z pojedynczym ogumieniem na stalowych felgach znajdują się opony Bridgestone Duravis R-DRIVE 002 315/70R22.5. Druga tylna oś jest osią sztywną, wleczoną, podnoszoną i nie kierowaną.
Podwozie ma dwuobwodowy, pneumatyczny układ hamulcowy z hamulcami tarczowymi na wszystkich kołach z elektronicznie sterowanym układem EBS. Poza tym wyposażone zostało w kompaktowy, zintegrowany zwalniacz hydrauliczny do skrzyni biegów AL306. Zapewnia on moment hamowania wynoszący 1490 Nm. Aluminiowy zbiornik paliwa ma pojemność 315 litrów, a zbiornik na AdBlue 32 litry.

Załoga samochodu ma do dyspozycji jednomodułową, dwudrzwiową, odchylaną, klimatyzowaną kabinę. Przystosowana jest ona wyłącznie do przewozu dwuosobowej załogi w układzie 1+1. To krótka, fabryczna kabina sypialna z dodatkową przestrzenią. W jej wnętrzu znajduje się wiele praktycznych i łatwo dostępnych schowków na dokumenty i rzeczy osobiste. Nad przednią szybą umieszczono dwa schowki, a także cztery kieszenie o rozmiarze DIN. Wymiary kabiny to: wysokość wewnętrzna1605 mm, długość 2000 mm i szerokość 2300 mm. Ma ona zawieszenie pneumatyczne z przodu i z tyłu – składające się z miechów pneumatycznych. Wygodne i bezpieczne wejście do kabiny następuje dzięki stosunkowo niskiemu jej położeniu, poprzez szeroko otwierające się drzwi z wykorzystaniem dwóch podświetlanych stopni wejściowych.
W celu zapewnienia komfortu pracy załogi przewidziano dla niej wygodne fotele z regulacją oparcia, położenia wzdłużnego, wysokości i pochylenia, zagłówki oraz bezwładnościowe pasy bezpieczeństwa. We wnętrzu kabiny umieszczony został dodatkowy panel sterowania urządzeniami sygnalizacyjno-ostrzegawczymi, radiotelefon przewoźny, pojemnik na dokumentację i joystick do sterowania elektrycznym działkiem wodno-pianowym. Dla zwiększenia pola widzenia w drzwi i prawą ścianę kabiny po stronie pasażera zostały wstawione dodatkowe okna. Zgodnie z życzeniem użytkownika w samochodzie zastosowano system składanych lusterek bocznych z wykorzystaniem siłowników elektromechanicznych.


Nadwozie pożarnicze samochodu składa się z trzech modułów: sprzętowego, ze zbiornikami na środki gaśnicze, a także modułu pompowo-sprzętowego. Szkielet każdego z nich, wykonany został ze spawanych profili aluminiowych, natomiast pokrycie zewnętrze i wewnętrzne z blach aluminiowych. Rama pomocnicza składa się z dwóch podłużnic wykonanych formie ceowników połączonych poprzeczkami z blach ze stali o podwyższonej wytrzymałości.
Zabudowa została tak zaprojektowana, aby umożliwić załodze łatwy dostęp do przewożonego w poszczególnych skrytkach sprzętu pożarniczego, ratowniczego, węży i armatury. Skrytek sprzętowych jest sześć. Trzy z nich znajdują się po lewej stronie, dwie po prawej i jedna z tyłu. Górne skrytki po bokach zamykane są wodo- i pyłoszczelnymi żaluzjami aluminiowymi. Mają one mechaniczne układy ryglujące, z możliwością zamknięcia na klucz. Dla każdego zamknięcia skrytki zastosowano wyłączniki krańcowe, włączające oświetlenie skrytek po ich otwarciu oraz służące do kontroli ich zamknięcia. Natomiast dolna skrytka po prawej stronie oraz tylna zamykane są aluminiowymi klapami podnoszonymi do góry.

Wewnętrzne ściany nadwozia wykonano z perforowanej blachy aluminiowej, natomiast półki z anodyzowanego aluminium. Na uwagę zasługuje zastosowanie w skrytkach sprzętowych otwieranych do przodu lub wysuwanych pionowych półek. Umożliwia to rozmieszczenie oraz przewożenie na nich większej ilości sprzętu, na zewnętrznej i wewnętrznej ich ścianie, a także wewnątrz na standardowych półkach. Dodatkowo dla łatwego dostępu do przewożonego sprzętu pod bocznymi, tylnymi skrytkami sprzętowymi zamontowano odchylane do dołu aluminiowe podesty robocze.
Samochód wyposażony został w zbiornik na wodę o pojemności 8000 litrów. Moduł ze zbiornikiem został umieszczony w środkowej części nadwozia. Jest on wyposażony w wewnętrzne falochrony i wykonany z kompozytu. Zbiornik ma zawór całkowitego opróżniania, układ odpowietrzający, elektroniczny wskaźnik poziomu napełnienia, a także właz rewizyjny. Zewnętrzne tankowanie zbiornika możliwe jest poprzez dwie nasady napełniania hydrantowego (1×110 mm i 1×75 mm) znajdujące się w tylnej skrytce po prawej stronie nadwozia. Natomiast zbiornik środek pianotwórczy ma pojemność 300 litrów i stanowi integralną część zbiornika na wodę. Jego napełnianie odbywa się poprzez elektryczną pompkę do środka pianotwórczego, która zakończona jest nasadą 25 mm.

Jednozakresowa autopompa pożarnicza Godiva P1A 3010 znajduje się w tylnej skrytce, w module pompowo-sprzętowym. Tam też wyprowadzona została jedna nasada ssawna 125 mm. Autopompa osiąga wydajność 3000 l/min przy ciśnieniu 10 barów. Sterowanie napędu autopompy odbywa się elektrycznie z panelu sterowniczego znajdującego się w ostatniej skrytce po prawej stronie. Tam też zainstalowano dwie nasady tłoczne 75 mm, natomiast trzecia z nasad, również 75 mm znajduje się z przodu, przed kabiną pod zderzakiem. To dość nietypowe rozwiązanie niemniej stosowane w krajach skandynawskich. Samochód zgodnie z założonymi wymaganiami użytkownika nie jest wyposażony zwijadła szybkiego natarcia. Ponadto w układ wodno-pianowy wbudowano dozownik SZCZĘŚNIAK DSP 300 umożliwiający dozowanie środka pianotwórczego w zakresie stężeń od 0,5% do 6%.
Dach poszczególnych modułów choć nie jest użytkowy, został pokryty materiałem antypoślizgowym. Boczne krawędzie każdego z trzech modułów stanowią burty będące przedłużeniem bocznych ścian nadwozia. Z przodu na dachu modułu sprzętowego umieszczono sterowane elektrycznie działko wodno-pianowe POK KALIPYGE o wydajności od 1000 do 3000 l/min i zasięgu rzutu wody do 70 metrów. Jego korpus wyprodukowany został ze stopu aluminium, dzięki czemu waży zaledwie 18 kg. Obrót działka to 340° (170° w każdą stronę) w zakresie od -35° do +85°.


Wysoki kąt depresji udało się uzyskać dzięki dodatkowej kolumnie teleskopowej POK, która jest w stanie podnieść działko o 500 mm do góry z poziomu dachu pojazdu. Sterowanie nim odbywa się przez system STACS za pomocą joysticka umieszczonego w kabinie, pośrodku pomiędzy fotelem kierowcy, a dowódcy. Alternatywą jest możliwość sterowania nim z wykorzystaniem pilota bezprzewodowego. Działko wyposażone jest w dwa potencjometry (czujniki kąta), dzięki którym można poznać jego położenie w czasie rzeczywistym. Nawet w przypadku awarii zasilania pozycja działka będzie znana systemowi sterowania po ponownym jego uruchomieniu.

Układ sygnalizacji świetlnej i akustycznej pojazdu uprzywilejowanego składa się z dwóch zespolonych świateł sygnalizacyjnych barwy niebieskiej Juluen Legion. Ponadto w różnych miejscach kabiny i nadwozia pożarniczego wmontowano 24 lampy LED barwy niebieskiej dwóch wielkości. Cztery z nich wmontowane są z przodu w atrapie, dwie większe nad zderzakiem, dwie z przodu po lewej i prawej stronie w owiewkach. Kolejne osiem (po cztery z każdego boku nadwozia (trzy w górnej części, jedna w nadkolu), natomiast pozostałe osiem na tylnej ścianie nadwozia. Dodatkowo na tylnej ścianie zabudowy na dole po lewej i prawej stronie wmontowano dwie żółte pulsacyjne lampy ostrzegawcze.

Na dachu tylnego modułu znajduje się stacjonarna, świetlna tablica ostrzegawcza o wymiarach 1500×2000 mm, podobna do tych, których używają służby drogowe na autostradach. Pozwala ona na wyświetlanie na miejscu prowadzonej akcji ratowniczej strzałki wskazującej właściwy kierunku ruchu pojazdów zbliżających się do miejsca akcji. Składa się ona z 27 lamp, w tym 25 o wielkości 200 mm. Podnoszenie tablicy odbywa się przy pomocy siłowników elektromechanicznych. Zastosowanie takiego rozwiązania, niestety, nie stosowanego u nas, w ogromny sposób wpływa na bezpieczeństwo ratowników na miejscu akcji.

Kolejnym nietypowym i bardzo rzadkim rozwiązaniem, które zastosowano na życzenie użytkownika są umieszczone z tyłu na dole wysuwane na prawą lub lewą stronę aluminiowe belki bezpieczeństwa. Każda z nich składa się z dwóch rozsuwanych ręcznie elementów. Po rozłożeniu każda z nich ma długość 3725 mm. Na belkach bezpieczeństwa zamontowano pulsujące światła awaryjne. To kolejny zastosowany w pojeździe element wpływający na bezpieczeństwo strażaków, głównie podczas usuwania wypadków lub kolizji drogowych.

Oświetlenie pola pracy zapewnia osiem lamp LED. Umieszczone są one u góry nad skrytkami, po trzy po prawej i lewej stronie zabudowy oraz dwie z tyłu. Z kolei na dachu, w przedniej części nadwozia znajduje się wysuwany pneumatycznie, teleskopowy maszt oświetleniowy Fireco o wysokości 6 metrów ponad poziom ziemi, z możliwością obrotu i przechyłu. Wyposażony on jest w dwie lampy LED, każda o mocy 40 W i sile 18.000 lumenów. Sterowanie nim jest możliwe z kabiny lub poprzez panel umieszczony w pierwszej skrytce po prawej stronie za kabiną. Maszt zasilany jest z instalacji elektrycznej pojazdu.
Paweł Frątczak
Fot. SZCZĘŚNIAK Pojazdy Specjalne
Kierujący autobusem szkolnym nie miał ważnego prawa jazdy kategorii D. Jego wymagane uprawnienia straciły ważność ponad […]
W ramach strategicznego partnerstwa firmy Schmitz Cargobull oraz polski producent pojazdów – firma GT Trailers, zaprezentują […]
Skuteczne zabezpieczenie ładunku to fundament bezpiecznego transportu. Normy PN EN 12195 jasno określają wymagania mocowania, a […]





